Η ζωτική ενέργεια των φυτών είναι κάτι αόρατο και άπιαστο. Αυτήν την ενέργεια
μπορούμε να απομονώσουμε σε αυτό που ονομάζουμε αιθέριο έλαιο του φυτού.
Αυτά τα αιθέρια έλαια όταν εξαχθούν με κατάλληλη διαδικασία από το φυτό μπορούμε
να τα χρησιμοποιήσουμε στην αρωματοθεραπεία. Κάθε αιθέριο
έλαιο, ανάλογα με την αιθερική του ιδιαιτερότητα μπορεί να
επιδράσει με συγκεκριμένο τρόπο και με συγκεκριμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα στα
διάφορα μέρη ή λειτουργίες του σώματος.

Η ενεργειακή αρωματοθεραπεία κάνει χρήση των αιθέριων ελαίων για
να επενεργήσει στο αιθερικό και ενεργειακό σώμα. Για να το πετύχει αυτό
χρησιμοποιεί τις λεπτές κραδασμικές ενέργειες των αιθέριων ελαίων και όχι τις
κοινά αποδεκτές φυσικές τους ιδιότητες (χημική σύνθεση). Η αρωματοθεραπεία
επιδρά στο αιθερικό ή το ενεργειακό σώμα με σκοπό να θεραπεύσει το
φυσικό.

Χάρη στις έρευνες των τελευταίων δεκαετιών γνωρίζουμε τις φυσικές ιδιότητες
και τη δράση των αιθέριων ελαίων, τη σύστασή τους, τη δράση εναντίον
συγκεκριμένων βακτηριδίων και ιών, το πώς εισέρχονται στην κυκλοφορία του
αίματος και με ποιο μηχανισμό δρουν στο φυσικό επίπεδο. Ακόμα, αποκτήσαμε μερικά
στοιχεία για την επίδρασή τους στον εγκέφαλο.

Τα αιθέρια έλαια ήταν η βάση των σκευασμάτων για ιατρικούς και
θεραπευτικούς σκοπούς σε όλους τους μεγάλους πολιτισμούς. Μπορούμε να
μελετήσουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα φυτά στο παρελθόν σε
διάφορους λαούς, στις σαμανιστικές παραδόσεις, την τέχνη, τη θρησκεία, τους
μύθους και τις παραδόσεις. Ή μπορούμε να μελετήσουμε τα ίδια τα φυτά και να
μάθουμε πολλά από τις ιδιότητές τους. Υπάρχει μια τολμηρή θεωρία του Marcel
Lavabre σύμφωνα με την οποία τα φυτά έχουν ένα είδος συλλογικής μνήμης και
θυμούνται με ποιούς τρόπους χρησιμοποιήθηκαν από τον άνθρωπο στο παρελθόν και
αυτή η μνήμη ενδυναμώνεται κάθε φορά που τα χρησιμοποιούμε για τον ίδιο σκοπό. Η
θεωρία αυτή συμβαδίζει με τη θεωρία των μορφογενετικών πεδίων.

Στο δυτικό κόσμο, από τον 19ο αιώνα οι φαρμακοποιοί άρχισαν να παράγουν χημικά
σκευάσματα, απομιμήσεις των αιθέριων ελαίων μόνο ως προς την υλική σύσταση που
δεν μπορούσαν όμως να μιμηθούν τις αιθερικές και ενεργειακές ιδιότητες. Τα
σκευάσματα αυτά είναι βέβαια πιο φθηνά στην παραγωγή, αλλά αποτελεσματικά μόνο
σαν αρώματα και όχι στην ενεργειακή θεραπεία.

Στη σωματική θεραπεία, τα αιθέρια έλαια εισέρχονται στην κυκλοφορία του
αίματος και έχουν εμφανή αποτελέσματα στο φυσικό σώμα. Στην ενεργειακή
αρωματοθεραπεία όμως χειριζόμαστε τα έλαια με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Ο
παραδοσιακός αρωματοθεραπευτής εργάζεται με πολύ αραιά διαλύματα αιθέριων
ελαίων, περίπου 3% ή ακόμα αραιότερα μέχρι 0,5%. Θεωρητικά λοιπόν δεν θα έπρεπε
να υπάρχει καμιά επίδραση στο σώμα. Η δράση όμως των αιθέριων ελαίων δεν
στηρίζεται στη φυσική και τη χημική τους σύσταση, αλλά στις ενεργειακές τους
ιδιότητες οι οποίες δεν ελαττώνονται με την αραίωση. Όπως συμβαίνει και στην
ομοιοπαθητική, τα αιθέρια έλαια μεταφέρουν τους κραδασμούς των φυτών από τα
οποία προέρχονται και αυτή την ενέργεια είναι που χρησιμοποιούμε. Η δράση των
αιθέριων ελαίων είναι ποιοτική και όχι ποσοτική. Είναι σημαντικό να
χρησιμοποιούμε τη σωστή διάλυση αρώματος και να γνωρίζουμε ότι υπερβολική δόση ή
συμπύκνωση μπορεί αντί θετικό να έχει αρνητικό αποτέλεσμα

Η εργασία με τα αιθέρια έλαια ακολουθεί μερικούς βασικούς κανόνες. Πρώτα απ'
όλα ο θεραπευτής πρέπει να γνωρίζει τους κανόνες ασφάλειας για τη χρήση των
ελαίων, γιατί υπάρχουν αιθέρια έλαια που είναι επικίνδυνα ειδικά όταν
χρησιμοποιηθούν σε ευαίσθητα άτομα. Δεύτερον, τα διαλύματα πρέπει να είναι πολύ
αραιά, γιατί έτσι αυξάνεται η ενεργειακή δράση του ελαίου. Τρίτον, πρέπει να
δοθεί προσοχή στην καλή ποιότητα των αιθέριων ελαίων, να είναι καθαρά και
παρασκευασμένα με όλες τις προφυλάξεις ώστε να μην καταστραφεί η ενεργειακή τους
σύσταση. Τέταρτον, απαιτούνται αγνές προθέσεις και υγιής ηθική από τον
θεραπευτή.

Τα αιθέρια έλαια είναι ουσίες πολύ πτητικές. Εξατμίζονται πολύ
γρήγορα. Με βάση το δείκτη πτητικότητάς τους διακρίνουμε τα αιθέρια έλαια σε
τρεις κατηγορίες: τις υψηλές νότες, που είναι τα πλέον πτητικά έλαια και
ενεργούν σχεδόν άμεσα με αναζωογονοτικό τρόπο, τις μεσαίες νότες, με μέτρια
πτητικότητα που επιδρούν στις λειτουργίες του σώματος (π.χ. χώνεψη) και τις
χαμηλές νότες, που είναι τα λιγότερο πτητικά και έχουν δράση χαλάρωσης και
ηρεμίας. Βλέπουμε ότι η διάκριση σε "νότες" ακολουθεί τη θεωρία περί
κραδασμών, συχνοτήτων και ενέργειας.

Mια άλλη ταξινόμηση των αιθέριων ελαίων είναι με βάση το τσάκρα στο
οποίο επιδρούν, δηλαδή με το οποίο συντονίζεται η συχνότητα της ενέργειάς τους.

Τα αιθέρια έλαια που επιδρούν στο πρώτο τσάκρα (Μουλαντάρα) είναι αυτά
που προσγειώνουν, που ενδυναμώνουν. Τα περισσότερα έχουν κοκκινωπό χρώμα και
ανάμεσά τους βρίσκουμε το μύρο, το πατσουλί, το βετιβέρ, το λιβάνι, το ροδόξυλο
και το ελεμί.

Στο δεύτερο τσάκρα (Σβαδιστάνα) επιδρούν αρώματα με πιο αραιό
χαρακτήρα και με ιδιότητες αναπαραγωγικές και δημιουργικές. Ανάμεσά τους είναι
το γιασεμί, το τριαντάφυλλο, το σάνταλο.

Στο τρίτο τσάκρα του ηλιακού πλέγματος (Μανιπούρα), τα πιο σημαντικά
είναι το κυπαρίσσι και το βετιβέρ, που αφορούν τον ψυχολογικό κόσμο.

Στο τέταρτο τσάκρα της καρδιάς (Αναχάτα), επιδρά το τριαντάφυλλο, το
περγαμόντο και η ινούλα και το μελισσόχορτο. Επίσης το γιασεμί. Τα αρώματα αυτά
έχουν σχέση με ελεγμένα συναισθήματα και το νοητικό.

Στο πέμπτο τσάκρα του λαιμού (Βισούδι) ανήκουν αρώματα με μπλε χρώμα,
που σχετίζονται με τον ανώτερο νου, το λόγο. Το γερμανικό και το αγγλικό
χαμομήλι ανήκουν εδώ. Ακόμα επιδρά και το μύρο.

Στο έκτο τσάκρα του μετώπου (Αγνα) έχουμε να κάνουμε με την ενόραση
και τη διαίσθηση. Εδώ επιδρά το δεντρολίβανο, το κυπαρίσσι, το ελίχρυσο και το
θυμάρι.

Στο έβδομο τσάκρα της κορυφής (Σαχασράρα) έχουμε αρώματα που
αντιστοιχούν και σε άλλα τσάκρα, το γιασεμί και το τριαντάφυλλο, όπως επίσης και
το σανταλόξυλο και η λεβάντα. Επίσης αναφέρεται και το λιβάνι με την ικανότητά
του να μας συνδέει με το θείο. Ακόμα το ροδόξυλο και το ελεμί.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Πρακτική Αρωματοθεραπεία, Sh.Price, Εκδόσεις Τρόπος Ζωής, Αθήνα 1992.
2. Ενεργειακή Αρωματοθεραπεία, P.Davis, Εκδόσεις Σέλας, Αθήνα 1994.
3. Η Δύναμη του Χρώματος, Dr.M.Walker,Εκδόσεις Διόπτρα, Αθήνα 1993.
4. Η Θεραπεία με τα Χρώματα, Μ.Αντερσον, Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης.
5. Χρωματοθεραπεία, Σ.Λαδάς, Περιοδικό Νέα Ακρόπολη, τ.38, Μάιος-Αύγουστος 1988.
6. Η Απόκρυφη Πλευρά των Φυτών, Γ.Α.Πλάνας, Περιοδικό Νέα Ακρόπολη, τ.40, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1988.
7. Απόκρυφες Θεραπείες και Μαγνητικές Μέθοδοι, Ε.Οικονομοπούλου, Περιοδικό Νέα Ακρόπολη, τ.27, Μάιος-Απρίλιος 1986.